هر روز که می گذرد بیشتر متوجه  اهمیت "اجتهاد در طب" می شوم. دانشجویان علوم پزشکی بهتر است به این موضوع توجه داشته باشند که هر بیماری با بیمار دیگر تفاوت دارد و آنان به جای حفظ کردن مطالب باید به دنبال  یادگیری روش های اجتهاد در طب باشند. تفاوت یک مجتهد با کسی که  رساله یک مجتهد را حفظ کرده باشد در همین است. کسی که رساله را حفظ کرده فقط و فقط احکام شرعی همان رساله را یاد دارد ولی یک مجتهد  می تواند برای موضاعات جدید نیز اجتهاد کند و قتوی بدهد.

نظام آموزش پزشکی باید به سمتی برود که مجتهد در طب  تربیت کند